Ταξινόμηση τεχνικών παραγωγής αύξησης πηγαδιών πετρελαίου και φυσικού αερίου

Η τεχνολογία αύξησης της παραγωγής των πηγαδιών πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι ένα τεχνικό μέτρο για τη βελτίωση της παραγωγικής ικανότητας των πηγαδιών πετρελαίου (συμπεριλαμβανομένων των πηγαδιών φυσικού αερίου) και της ικανότητας απορρόφησης νερού των πηγαδιών έγχυσης νερού. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν την υδραυλική ρωγμάτωση και την επεξεργασία οξίνισης, εκτός από τις εκρήξεις στο κάτω μέρος της γεώτρησης, την επεξεργασία με διαλύτη κ.λπ.

1) Διαδικασία υδραυλικής ρωγμάτωσης

Η υδραυλική ρωγμάτωση περιλαμβάνει την έγχυση υγρού ρωγμάτωσης υψηλού ιξώδους στο πηγάδι σε μεγάλο όγκο που υπερβαίνει την ικανότητα απορρόφησης του σχηματισμού, αυξάνοντας έτσι την πίεση στον πυθμένα της οπής και προκαλώντας ρωγμάτωση του σχηματισμού. Με τη συνεχή έγχυση υγρού ρωγμάτωσης, οι ρωγμές εκτείνονται βαθύτερα μέσα στον σχηματισμό. Μια ορισμένη ποσότητα προωθητικού μέσου (κυρίως άμμου) πρέπει να συμπεριληφθεί στο υγρό ρωγμάτωσης για να αποτραπεί το κλείσιμο του ρήγματος μετά τη διακοπή της αντλίας. Οι ρωγμές που γεμίζονται με προωθητικό μέσο αλλάζουν τον τρόπο διαρροής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στον σχηματισμό, αυξάνουν την περιοχή διαρροής, μειώνουν την αντίσταση ροής και διπλασιάζουν την παραγωγή του πετρελαιοπηγήματος. Το «σχιστολιθικό αέριο», το οποίο είναι πολύ δημοφιλές στην παγκόσμια πετρελαϊκή βιομηχανία πρόσφατα, επωφελείται από την ταχεία ανάπτυξη της τεχνολογίας υδραυλικής ρωγμάτωσης!

2) Επεξεργασία οξίνισης πετρελαιοπηγών

Η επεξεργασία οξίνισης των πετρελαιοπηγών χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: επεξεργασία με υδροχλωρικό οξύ για σχηματισμούς ανθρακικών πετρωμάτων και επεξεργασία με οξύ εδάφους για σχηματισμούς ψαμμίτη. Κοινώς γνωστή ως οξίνιση.

►Επεξεργασία σχηματισμών ανθρακικών πετρωμάτων με υδροχλωρικό οξύ: Τα ανθρακικά πετρώματα όπως ο ασβεστόλιθος και ο δολομίτης αντιδρούν με υδροχλωρικό οξύ για να παράγουν χλωριούχο ασβέστιο ή χλωριούχο μαγνήσιο που είναι εύκολα διαλυτό στο νερό, γεγονός που αυξάνει τη διαπερατότητα του σχηματισμού και βελτιώνει αποτελεσματικά την παραγωγική ικανότητα των πετρελαιοπηγών. Υπό τις συνθήκες θερμοκρασίας του σχηματισμού, το υδροχλωρικό οξύ αντιδρά πολύ γρήγορα με τα πετρώματα και το μεγαλύτερο μέρος του καταναλώνεται κοντά στον πυθμένα του φρέατος και δεν μπορεί να διεισδύσει βαθιά στο στρώμα πετρελαίου, επηρεάζοντας το φαινόμενο οξίνισης.

►Επεξεργασία σχηματισμού ψαμμίτη με οξύ εδάφους: Τα κύρια ορυκτά συστατικά του ψαμμίτη είναι ο χαλαζίας και ο άστριος. Τα τσιμέντα είναι κυρίως πυριτικά άλατα (όπως άργιλος) και ανθρακικά άλατα, τα οποία είναι και τα δύο διαλυτά στο υδροφθορικό οξύ. Ωστόσο, μετά την αντίδραση μεταξύ υδροφθορικού οξέος και ανθρακικών αλάτων, θα συμβεί καθίζηση φθοριούχου ασβεστίου, η οποία δεν ευνοεί την παραγωγή πηγαδιών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Γενικά, ο ψαμμίτης επεξεργάζεται με υδροχλωρικό οξύ 8-12% συν υδροφθορικό οξύ 2-4% αναμεμειγμένο με οξύ εδάφους για να αποφευχθεί η καθίζηση φθοριούχου ασβεστίου. Η συγκέντρωση υδροφθορικού οξέος στο οξύ του εδάφους δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλή για να αποφευχθεί η βλάβη της δομής του ψαμμίτη και η πρόκληση ατυχημάτων στην παραγωγή άμμου. Προκειμένου να αποφευχθούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις μεταξύ ιόντων ασβεστίου και μαγνησίου στο σχηματισμό και υδροφθορικού οξέος και για άλλους λόγους, ο σχηματισμός πρέπει να προεπεξεργαστεί με υδροχλωρικό οξύ πριν από την έγχυση οξέος εδάφους. Το εύρος προεπεξεργασίας πρέπει να είναι μεγαλύτερο από το εύρος επεξεργασίας οξέος εδάφους. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί μια αυθιγενής τεχνολογία οξέος εδάφους. Το μυρμηκικό μεθύλιο και το φθοριούχο αμμώνιο χρησιμοποιούνται για την αντίδραση στον σχηματισμό και την παραγωγή υδροφθορικού οξέος, το οποίο δρα μέσα στο στρώμα πετρελαίου υψηλής θερμοκρασίας σε βαθιά πηγάδια για να βελτιώσει την επίδραση της επεξεργασίας οξέος στο έδαφος. Με αυτόν τον τρόπο βελτιώνεται η παραγωγική ικανότητα των πετρελαιοπηγών.